Gidsen voor de
barak
Bij de barak in de Roeselarestraat
ik was gids bij de barak .
Ik moest heel de tijd hetzelfde zeggen en dat was ik soms beu.
Dan moest ik met Jade het nog eens vertellen aan mijn ouders en
er waren dan nog twee mensen bij . Mijn rol was over
een laag muurtje met die netten . De tweede keer was het over die
spoorstaaf van de oorlog . Om de zes jaar was er heraanleg van de
straat.
De schouw en de schapraai stonden in de woonkamer.
Vroeger maakten we soep met water van uit de obusput . Op het
einde moesten we van meester zeggen: Wij danken uw voor uw
aandacht .
Toen moesten we heel de tijd hetzelfde vertellen, als we klaar
waren mochten op de geit zitten.