De deelnemende scholen bezorgden ons ook wat foto's, teksten, tekeningen ...

GBS BIKSCHOTE
VBS LANGEMARK
VBS MADONNA
VBS POELKAPELLE
VBS SINT-JULIAAN
OUDLEERLINGEN VBS SINT-JULIAAN
BSG TER BERKEN

 

 

 

 

 

 

GBS BIKSCHOTE

bikschote1.JPG (12733 bytes) bikschote2.JPG (12588 bytes)

Ik was gids op Open Monumentendag

We kwamen binnen in de klas op 1 september en meester had al een verrassing voor ons klaar liggen.  Hij zei dat we op dertien september mochten gaan aan het Verzoeningskruis te Steenstrate.
De voorbereiding ging heel goed in de klas en aan het monument.  Uiteraard bereidden we ons thuis ook voor.  We zijn dan nog gaan oefenen met Ter Berken en Sint-Juliaan.   Ter Berken deed het Carrefour des roses en Sint-Juliaan het Canadees monument.   Nog andere klassen uit verschillende scholen deden : het Gemeentehuis Langemark-Poelkapelle, Kitchener's Wood, John Condon en de Duitse begraafplaats.
Op 13 september stond ik met nog andere klasgenoten en leerlingen van mijn klas vanaf 10u. tot 12u. aan het Verzoeningskruis Steenstrate.  We mochten dan 1 uur naar huis om te eten.  En dan stonden we nog 2u.30 minuten aan het Verzoeningskruis.  Tenslotte mochten er andere leerlingen van mijn klas ons aflossen tot 18u..  Het verliep heel goed.  Er kwam veel volk.  Meer dan we verwacht hadden (ongeveer 140 mensen kwamen naar het Verzoeningskruis Steenstrate.) Want het was heel slecht weer, het regende pijpestelen.  Mijn ouders zijn ook komen kijken. De krant 'het Wekelijks Nieuws' kwam foto's trekken en uitleg vragen en de WTV heeft komen filmen.  We hadden ook al op 9 september in de krant gestaan : in Het volk.
Nele Carpentier

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

VBS LANGEMARK

lang1.JPG (8479 bytes) lang2.JPG (10339 bytes)

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

 

VBS MADONNA

madonna3.JPG (15130 bytes) madonna2.JPG (9477 bytes)

Op zondag 13 september was het open monumentendag. Ik was gids op de Duitse militaire begraafplaats en stond in de tokkelende regen met mijn paraplu in de hand. Het eerste kwartier stonden we te huppelen van ongeduld. Springend en zwaaiend met de paraplu wachten we ... tot er plots een Nederlander onverwacht de parking opdraaide. Iedereen stormde naar zijn bestemming. We stonden te trillen en te beven en toen ze aankwamen deden we het alsof we al jaren gidsten. Gelukkig maar! Maar o, die twee uren, die waren zo snel voorbij. We vonden het leuk, ze waren allemaal blij. Ik hoop dat we dat volgend jaar opnieuw mogen beleven.   De vijfde klas, School Madonna

Een dagje gidsen
Op zondag 13 september was ik gids op de Duitse militaire begraafplaats. Ik had de taak te gidsen tussen 10 u. 's morgens en 18 u. 's avonds.
Papa ging 's morgens om kwart voor tien Lore ophalen bij haar thuis.
Toen we aankwamen, was het al 9.50 u. Iedereen was er al. De juf gaf onze badges en we spelden die fier op onze jas.
We mochten eerst nog wat praten en gingen dan van op onze plaats zwaaien naar de voorbijgangers.
We zwaaiden naar een Nederlandse wagen. Toen we zagen dat de auto op de parking van de militaire begraafplaats stopte, spurtten we vliegensvlug naar onze post.
Daar kwam de eerste bezoeker. Ik zei tegen Lore: "Die neem ik voor mijn rekening." De bezoeker ging eerst bij Dieter en Peter en toen we zagen dat Peter luisterde naar die heer en niet omgekeerd, vroegen we ons af wat er aan de hand was. Dan kwam die heer bij ons. Ik praatte luid en duidelijk en toch verstond hij me niet goed. Ik moest voortdurend alles herhalen. Achteraf hebben Lore en ik daar nog om gelachen. 's Middags picknickten we met een viertal in het poortgebouw.
Het was er heel prettig. En of we gelachen hebben!
Rond 17 u. kwam de O M D - bus. Lore en ik wilden allebei gidsen dus deelden we ons stukje in twee. Ik hield de megafoon in de hand. Ik was wel bang dat het toestel uit mijn handen zou glijden.
Ik was heel opgelucht toen ze weer weg waren. Na de monumentenbus kwamen niet veel mensen meer.
Lore en ik gingen op de uitkijk staan op de twee blokken voor het poortgebouw. Ik sprong eraf en gleed uit. Daar lag ik in een plas. Ik was doornat.
Om 18 u. keerden we naar huis terug. Ik vond dat gidsen wel plezant, maar ik was wel heel blij dat ik thuis was: warm en droog!

Een dagje gidsen
Op 13 september mocht ik gidsen op de Duitse militaire begraafplaats. Ik kreeg de taak te gidsen bij de schuilplaatsen.
's Morgens begon het al te regenen, maar toen we een tijdje bezig waren, klaarde het wat op. Mieke en ik zagen het goed zitten. We bleven de hele dag en picknickten dus ook. In de voormiddag kwamen al meer mensen dan verwacht. Om 12 u. had ik al reuzehonger, maar Mieke moest nog wachten tot haar broer, Stefaan, broodjes met hamburgers bracht. Dieter en Peter bleven ook eten. Als het 13 u. was, moesten Mieke en ik weer beginnen gidsen. Toen kwam een meneer die meer wist over de militaire begraafplaatsen dan wij. Toen ik zag dat hij bij Peter en Dieter meer zei dan hen, werd ik al bang.
Gelukkig wist hij niet zoveel over de schuilplaatsen. Toen de dag bijna voorbij was, stopte het natuurlijk met regenen. Ik was toch blij dat ik naar huis mocht.
Die avond heb ik me nog knusjes in de zetel genesteld. Het was daar lekker warm en...droog!

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VBS POELKAPELLE

poel1.JPG (12800 bytes) poel2.JPG (12225 bytes)

OMD Poelkapelle.

Enkele reacties van de leerlingen na de oefenbeurt van maandag 7 september. We gingen op bezoek naar het Duits kerkhof te Langemark.

- Het lijkt me leuk om voor volwassenen te mogen gidsen.
- Joepie: ik heb een goed plekje op het kerkhof.
- Ik vind het jammer dat ÚÚn leerling van onze klas niet kan meewerken op zondag.
- De juf nam foto’s en iedereen staat er eens op: tof!
- Ik had niet zoveel interesse voor de oorlog en het kerkhof, tot we eraan begonnen, dan boeide het mij wel erg.
- We hebben veel bijgeleerd over de Eerste Wereldoorlog en het Brits kerkhof
- Het Duits kerkhof ziet er zo somber en grauw uit ‘ons’ kerkhof is veel mooier
- De leerlingen van de andere school kenden hun tekst niet van buiten, ze deden dom en lachten veel. Wij niet.
- Als de andere school bij ons op bezoek kwam, luisterden ze niet naar onze uitleg, jammer!
- Ik heb veel moeten oefenen om de Engelse woorden juist te kunnen uitspreken.
- Ik vond het niet zo leuk om naar het kerkhof te gaan.
- John Condon: zo jong en al gesneuveld, waarom???
- Jammer dat Open monumentendag samenvalt met de kermis op het dorp.

En nu enkele reacties na Open Monumentendag.

- Jammer van het slechte weer
- We hebben maar twee keer mogen gidsen.
- Ik vond het zeer leuk.
- We zijn gefilmd door een Ierse filmploeg en we zullen in Ierland op t.v. komen op 11 november.
- Doordat er weinig volk kwam was het wel saai.
- Ik heb telkens twee zinnen vergeten, maar... de bezoekers weten dat toch niet.
- De wandeling was goed te volgen met de pijltjes.
- De mensen kwamen zo dicht als ik sprak, ik vond dat niet leuk, ik werd daar nerveus van.
- In het begin was ik nerveus, dan niet meer
- Het was leuk: we hadden veel volk (bus OMD)
- Als de mensen vragen stelden, kon ik die beantwoorden want we hadden meer uitleg gekregen dan hetgeen we moesten van buiten leren.
- Het uur dat we moesten gidsen was veel te vlug voorbij.
- Er is zelfs een familie uit Brussel komen luisteren!
- Als ik ooit nog eens de kans krijg om zoiets te doen, dan werk ik zÚker terug mee.

Tenslotte nog een paar ‘elfjes’

regen rondleiding

weinig mensen Brits kerkhof

open monumenten dag Open Monumentendag Vlaanderen

mama en oma kijken wandeling op het kerkhof

leuk leuk

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


VBS SINT-JULIAAN (klik maar op onze gezichten voor uitleg)

   


Cindy
Ik heb al twee keer mensen gegidst : een keer op Open Monumentendag 1997 (thema arbeid) bij de Steenakkermolen en een keer op Open Monumentendag 1998 (thema feest) bij het Canadees monument.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Elke
Op zondag 13 September 1998 moest ik voor de eerste keer gidsen. Het was leuk. Toen ik de eerste keer vertelde, was ik een beetje bang.  Toen was het niet zo goed, maar na enkele keren ging het beter. Het is leuk. Opeens kwam mij mama aan met mijn broer. Ik was toen wel een beetje zenuwachtig.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Evelien
We kregen van meester eerst een paar bladen met een tekst over de "Canadien". Die tekst gebruikten we om een eigen tekst te maken. We leerden onze tekst zoveel mogelijk uit het hoofd. Daarna gaf meester ons een samenvatting van zijn bladen. We mochten kiezen welke tekst we gebruikten. En dan oefenen! Eerst aan het monument zelf. Dit was het gemakkelijkst want je kon alles zien. In de klas oefenden we verder aan onze gidsbeurt. Ik vond dit een leerrijke opdracht.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Evi
Ik moest voor twee mensen gidsen. Toen ik vˇˇr het beeld stond, viel ik bijna omdat ze veel te dicht stonden. Bij de struiken viel het wel nog mee. Maar als ik op het plateau moest gidsen , stond Kevin met een groep bij het Engels paneel. Ik moest dus naar de andere kant. Maar toen ik daar stond, hebben die twee mensen mij waarschijnlijk niet meerbgezien en zijn dan bij de groep van Kevin aangeschoven. Meester kwam bij mij en vroeg : zijn er weggelopen? En ik zei ja, want dat was werkelijk zo.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Karel
De Canadien is een monument dat herinnert aan de gasaanvallen. Die gasaanvallen vonden plaats op 22-24 april 1915 niet zo ver van Canadees monument.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Griet
Op Open Monumentendag was ik heel zenuwachtig . Ik weet niet waarom. Ik heb daar drie dagen aan geleerd. Eerst hebben we van de meester een tekst gekregen en dan heb ik er een eigen tekst uit gemaakt. En dan heb ik het geleerd. Dat was het.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Herlinde
Wij gingen gidsen voor Open Monumentendag aan het Canadees monument de "Canadien" in Sint-Juliaan. We kregen informatie mee en moesten zelf een tekst maken. Na veel oefenen kwam de dag er stilaan aan, maar wat een pech : het regende pijpenstelen. Dus dacht ik dat er bijna niemand zou komen. Maar er kwamen die zondag 203 mensen. En dat was totaal onverwacht, want met paraplu's ging het ook. En het gidsen wil ik zeker nogmaals doen maar het liefst met mooier weer.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Jeffrey
De Canadien ligt in een mooi bloemenpark met struiken en bloemen. Het is een van mooiste monumenten uit de fronstreek. De Canadien herinnert aan de gasaanvallen van 22 april 1915. De Duitsers gebruikten toen eerst gas om oorlog te voeren.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Pedro
Op 13 september 1998 was het Open Monumentendag. En op die dag regende het natuurlijk, het regende zo hard dat we moesten schuilen in de auto's. Na een kwartier kwamen de eerste mensen. Eindelijk kon ik iemand gidsen, hoera daar kwamen ze allemaal na elkaar. Na een paar mensen was ik niet meer zenuwachtig. En dan op het einde kwam WTV 10 minuten filmen. In de voormiddag kwamen er 53 mensen en in de namiddag 150 mensen in het totaal is dat 203 mensen.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Kaat
De Canadien is een mooi Canadees beeld. Het staat er al 75 jaar. Het is gemaakt uit witgranieten steen. Bovenaan het borstbeeld van een gehelmde Canadeese militair. Zijn hoofd is gebogen. Tijdens de gasaanvallen van 22-24 april 1915 gebruikten de Duitsers voor het eerst gas om oorlog te voeren. Zijn handen rusten op een omgekeerd geweer : zijn handen op de kolf en de loop op de grond. Het is een mooi vredessymbool. Langs de zuil zijn twee panelen aangebracht met Franse en Engelse tekst. F.C. Clemeshaw het jaartal van de ontworp 1921. Het beeld staat er van de zomer van 1923. Rond het platform staan gele naaldstruiken. De gele naaldstruiken zijn in de vorm van obussen geknipt. Ze werden door kanonnen afgeschoten. Op het platform zie je namen met oriŰntatiepijlen. Daar hielden 18000 Canadezen de Duitsers tegen.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Kevin Butaye
Hier op deze dag was het Open Monumentendag 1998. In totaal hebben er 203 mensen gekomen. Het was wel jammer dat het zoveel regende. Maar ik zou het toch nog eens willen over doen.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Kevin
U ziet het Canadees monument . De militair staat met gebogen hoofd. Zijn handen rusten gevouwen op een omgekeerd geweer: de kolf naar boven, de loop op de grond. Hij lijkt te treuren dat zoveel van zijn kameraden gesneuveld zijn . Aan de zijkanten hangen 2 panelen.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Lindsay
De gele sparren zijn geknipt in de vorm van obussen en deze rond het plateau vormen net putten en bulten als het vroegere front . De aarde onder het monument is speciaal uit Canada naar hier overgebracht.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Nele
Aan de zijkanten zijn panelen aangebracht. De tekst vertelt dat hier op 22 april 18000 Canadezen vochten en dat er toen 2000 sneuvelden. Deze liggen in de omgeving begraven, dit is dus geen begraafplaats wel een monument.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Sarah
Met de klas zijn we ook naar andere monumenten geweest. Naar de school van Bikschote en de gemeenschapsschool Ter Berken. Zij zijn dan ook naar ons gekomen en iedereen heeft moeten gidsen. Meester heeft de klassen in groepjes verdeeld. We mochten een spiekbriefje gebruiken. Daarna zijn we naar het gemeentehuis geweest. Daar waren veel foto's, over de gasaanvallen. Heel de omgeving doet iets, de Madonna, Langemark, Bikschote, Ter Berken, Poelkapelle en wij.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Sophie
Aan de voet van de zuil staat de naam van de ontwerper : F.C. Clemeshaw en het jaartal 1921.
De hele naaldstruiken hebben de vorm van obussen die door de kanonnen werden afgeschoten.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Stijn
Zijn handen rusten op een omgekeerd geweer.Dat was vroeger een militaire groet als er gesneuvelden waren. Het is ook een vredessymbool want met een omgekeerd geweer kan je niet schieten.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Valerie
In de voormiddag heb ik gegidst. Het was leuk maar jammer dat het regende. Er waren vele mensen die zegden dat het goed was. In de voormiddag zijn 53 mensen gekomen. In de namiddag zijn 150 mensen gekomen. In totaal zijn 203 mensen gekomen.

Terug naar Sint-Juliaan

 

Ik ben Tim
Ik zit in het vierde leerjaar en ik moest de bezoekers tellen.

Terug naar Sint-Juliaan

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

OUDLEERLINGEN VBS SINT-JULIAAN

oudlln1.JPG (13682 bytes) oudlln2.JPG (8665 bytes)

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BSG TER BERKEN

Geschiedenis van WO I
Dit stukje geschiedenis gaat vooral over de gasaanval en de eerste slag om Ieper : honderden gasflessen werden ‘s nachts in het geheim ingegraven. Op 22april 1915 draaiden de Duitsers alle gasflessen open. Grote groene wolken dreven naar de loop - graven . De soldaten wisten niet wat hen overkwam. Hun longen verbrandden , velen werden blind. Zo stierven er velen.
Na de oorlog kwamen vele Bretoenen terug. Ze wilden hun doden een stuk Bretagne hadden. Zo zijn ze tot dit monument gekomen.
Pieter-Jan, Stijn en Davy

Anekdote 1
We gingen oefenen aan het Bretoens monument. Het was Bram zijn beurt om te gidsen, maar hij moest zo vreselijk plassen. Dus verdween hij tussen de struiken. Gelukkig was het niet te laat.
Marion, Sharon en Isaura

 Dit is een dolmen van ruim 8000 kg. Hij werd met veel moeite overgebracht.StefanieM

Interview 1
Daisy : Waarover gaat het monument ?
Julie: Over de eerste we -reldoorlog.
Daisy:Waarom stond je daar ?
Julie :Om de mensen uitleg te geven.
Daisy : Hoe lang heb je daar precies gestaan?
Julie: EÚn uur.
Daisy:Was je bang om daar te staan ?
Julie : Nee, gewoon een beetje zeuwachtig.
Daisy : Hebben er veel mensen komen luisteren ?
Julie: Nee, maar vijf.
Daisy : Hoe komt het dat er maar vijf mensen gekomen zijn ?
Julie : Omdat het heel slecht weer was, met veel regen.
Daisy : Stond je daar alleen ?
Julie: Nee, we waren met drie.
Daisy : Dank u voor dit interview en nog een goede dag toegewenst .
Julie: Dank u!

Weet je dat …

Dit is het Kalvariekruis. Het komt uit de 16 de eeuw en is gemaakt van roze graniet. Het werd beschadigd tijdens een storm door een vallende populier en brak in 14 stukken. Het werd hersteld door beeldhouwer Dekeyzer.(Kevin)

Anekdote 2

In de namiddag had Pieter-Jan juist een groepje mensen rond-geleid en hij kreeg speciaal bezoek. Hij zag twee oortjes aan de overkant van de straat . Hij dacht dat het een konijn was, maar het was een haas. De meester zei tegen Pieter-Jan : "Gids hem ook maar!"

Weet je dat …

 Interview 2

Stefanie: Hallo, hoe heet je ?
Tijs : Tijs Fiey
S : Bij welk monument stond je ?
T :
Bij het Bretoens monument
S : Op welke dag precies ?
T: Op zondag 13 september.
S: Om welk uur ?
T : Om 14 uur.
S: Hoe lang stond je er ?
T: Twee uur.
S : Heb je iets verdiend ?
T: ja, sommige mensen gaven een fooi. Ik kreeg 90 fr.
S : Hoeveel mensen kwamen er ?
T: 73, denk ik.
S:Vond je het leuk?
T: Ja, heel leuk zelfs. We kregen ook een naamkaartje, met onze naam erop.
S: Regende het ?
T: Ja, ik was zuipnat
S: Was er iemand van de leerkrachten bij je ?
T: Ja, eerst meester DaniŰl en dan juf Vera. O, ik heb nog vergeten te zeggen dat we een sticker en een boek hebben gekregen van de juf.
S: Bedankt voor dit interview!

Weet je dat …

- dat er in het zwembad ook chloor gebruikt wordt om de ziekte-kiemen te doden?
-onze peter van ons monument Jan Steen is van Poelkapelle ?
-er 600 soldaten klaarstonden om de gasflessen te openen?

Anekdote 3

Bij het groepje van Isaura, Marion en Julie heeft het ook de hele tijd geregend. Dankzij meester Frans werden we niet nat want we mochten in zijn auto zitten. Toen we even later uitstapten kwamen er wel 90 vrachtwagens voorbij gereden . De politie reed voor- en achteraan de vrachtwagens.

 

 

RIJMEN

We gingen naar het Bre-toens monument

Als je dat nu nog niet kent!

We gingen met de ARGO-bus.

Dat was voor Kris een gemakkelijke klus.

We gingen met 2 klassen.

Het regende, er waren dus plassen.

Stefanie deelde briefjes uit,

Ze viel op haar snuit.

Bram moest plassen,

waar ze sneuvelden van de gassen.

Peter Farrazijn

drinkt graag wijn,

hij woont niet zo veraf,

na de tour was hij bekaf.

Tijs was kletsnat,

hij verlangde naar zijn huis, zijn kat.

Het kalvariekruis

kreeg een goede buis

van een populier.

Wat verder sneuvelde een Ier.

Er was veel regen, dat viel wel tegen…

 

Weet je dat …

 Anekdote 4

Zondagmorgen was Vanessa , samen met haar groepje en juf Ingrid de eerste gids. Ze kreeg geen volk, niemand. Maar ja, dat lag ook een beetje aan het weer. Het regende pijpetelen.

 UIT DE KLASKRANT

Op 13 september 1998 stond het 5 de en 6de leerjaar van B.S.G. "Ter Berken" aan het Bretoens monument te Boezinge. Peter Farrazijn passeerde er om 10 u. 30 met zijn fiets. Tussen 14 en 15 uur kwam het meeste volk aan : de speciale bus stopte toen. Er kwamen ook een paar anderstaligen naar het monument : een Brusselse en een Italiaanse dame. ‘s Morgens was er geen kat te zien, dat kwam door het vroege uur en het slechte weer.
Er kwamen in totaal 154 bezoekers naar het bretoens monument.
Er kwamen verschil-lende krantenploegen foto’s nemen.
In de Westhoek zijn nog veel monumenten en begraafplaatsen i.v.m. de eerste wereld-oorlog.

Anekdote 5

Ook de volgende kranten waren van de partij : Het Wekelijks Nieuws, De Weekbode. We moesten als echte mannequins poseren voor de foto’s!

Weet je dat …

Dit zijn menhirs, gekend uit Asterix’ verhalen. Op sommige stenen staat de naam van een Franse stad, waar er een kazerne was waar de soldaten vandaan kwamen.

 

Weet je dat …

Terug naar boven

 

omdlogo.JPG (8637 bytes)

Info :

  • Gemeentehuis Langemark-Poelkapelle,
    dienst Info telefoon (057)49 09 14