OP ZEEKLAS NAAR DE PANNE

Traditioneel trekken de leerlingen van de derde graad het ene jaar op bosklas, het andere jaar op zeeklas.
Dit jaar gingen we met zijn allen op zeeklas naar De Panne.
Op het programma stond een geleide strandwandeling, een bezoek aan de Duinenabdij, een ontdekkingstocht met de schatkist van Faldido, een geleide wandeling door het Calmeynbos en de duinen. D speciale activiteit was de overtocht naar Dover.

Een getuigenis van de verslaggevers ter plaatse : Kevin, Natasha, Evi, Valerie, Cindy, Lindsay, Nele R., Sarah, Sophie, Brecht B., Marike, Katrien, Annelies, Isabelle, Fran, Nele M., Heidi, Virginie, Ellen en Brecht V.

Dit zijn de leerlingen van de derde graad tijdens de eerste dag van de zeeklas.  Toen regende het nog ...

 

DE BOTANIEK

De Botaniek was de plaats waar we logeerden. De Botaniek was langs buiten niet erg opvallend maar van binnen wel mooi. Er was een mooie eetplaats en het eten was lekker. De desserts die we kregen waren lekker. De straat waar we logeerden was de Zeelaan 8 8600 De Panne. Er sliepen 3 4 kinderen per kamer. Het 5de leerjaar sliep op de 1ste verdieping en Robert Missinne (meester) en de jongens sliepen op de 2de verdieping. De meisjes van het 6de sliepen op de 3de verdieping. Het was heel leuk in de kamers. Na het eten mochten we naar de kamers of was er bezinning. Er waren douches maar we gebruikten ze niet. De laatste dag moesten we de kamers proper maken. Het moest bliksemsnel gebeuren want we moesten vertekken voor de overtocht naar Dover. Wij kwamen om 21u54 terug aan school. De ouders waren er al maar vele ouders waren al vroeger dan wij er waren.

Ellen , Cindy en Sophie

 

ONZE LIEVE HELPERS

Tijdens onze drie-daagse zeeklas, sliepen we in de Botaniek. We hadden het dankzij onze goede helpers naar onze zin. Voor ons kookten twee kokkinnen en n kok. Het waren Jacqueline Messiaen, haar man Eric Missinne en hun lieve buurvrouw Denise. Ze hebben niet alleen gekookt, maar ook hun droogkast versleurd om onze natte kleren te drogen. Het eten was verrukkelijk. Er waren ook nog andere begeleiders : onze meester (meester Robert Missinne), zijn vrouw(Mia Huyghe)en meester Vanacker (onze directeur). Het was zr leuk ! Wij zijn hen heel dankbaar, want dankzij hen liep alles op wieltjes. Bedankt ! ! ! ! ! ! ! ! !

Fran, Valerie en Nele M.

 

EEN KEITOFFE STRANDWANDELING

Op woensdag 11 maart om 10 uur, moesten we ons spoeden naar het strand van De Panne want de gids stond reeds op ons te wachten. Eerst kwamen we op adem, de gids gaf wat uitleg over de soorten schelpen. Daarna duidde hij iemand aan om een schelp bij te houden en de naam te onthouden. We stormden om het eerst naar het water toe. Iedereen was op zoek naar het kleine maar hl mooie wenteltrapje. Tijdens de wandeling vonden maar 2 kinderen een wenteltrapje, de voorlaatste dag kregen we van Denise een paar wenteltrapjes. De meesten hadden veel kokkels ( hartschelpen ) gevonden. Er waren ook kinderen die schelpen hadden gevonden waarbij de gids zelf even moest nadenken welke soort was. Had het weer wat beter meegezeten dan zou het nog toffer geweest zijn ! ! !

Isabelle, Katrien en Marike

De gids toonde ons heel wat schelpjes maar ... voor de proeven moesten we zo'n 15 soorten kennen !

 

DE GESCHIEDENIS VAN DE ABDIJ TER DUINEN

Op woensdag 11 maart 1998 om 14 : 00 bezochten we de duinenabdij te St.-Idesbald (Koksijde). De grote abdij was honderd jaar na de sctichting al bewoond door bijna vierhonderd kloosterlingen. Toen begonnen de tegenslagen : oorlogen, grote armoede, zware stormen en overstromingen waartegen zelfs de dijken niet bestand waren…. Vanaf de 15de eeuw kwam er nog een nieuwe vijand : de oprukkende duinen, die dreigden de abdij onder tonnen zand te bedelven. Toen dan in 1566 ook nog de beeldenstormers opdaagden, kreeg de abdij de genadeslag. Er werden enorme vernielingen aangericht. Nog later werd de abdij in beslag genomen. Voor de monniken begon toen een lange zwerftocht, tot ze zich in 1599 vestigden in n van de hoeven die ze bezaten : de hoeve Ten Bogaerde niet ver van hun abdij. Daar bleven ze tot ze definitief verhuisden. Dit was het einde van de geschiedenis van de Abij ter duinen.

Kevin en Brecht B

 

SCHIPPER GEERAERT

Het was al donker en wij gingen met de zaklampen op stap naar het strand. Er was een stormachtige wind. Toen we bij een kuil met water kwamen, vertelde meester een griezelig verhaal. Het verhaal van Schipper Geeraert :

Er was een groepje jongeren ook op stap bij een stormachtige wind. Ze hadden stormlampen bij en hoopten om wrakstukken aan de rand van het water te vinden. Op het zelfde ogenblik was Schipper Geeraert verdwaald en dacht dat hij de vuurtoren zag en ging er op af.
Een tijdje later raakte hij vastgestrand.

Toen stopte meester met het verhaal en wandelden we verder. Daarna vertelde meester het slot van het verhaal :

In een bejaardenhuis hoorden de mensen op de bovenste verdieping : sss tok, sss tok , sss tok,… . Dat hoorden ze telkens er een harde wind stond.
De mensen vroegen het aan een oude visser, die zei : dat is Schipper Geeraert. Kom mij halen als er nog eens storm is. Vervolgens ging de oude visser bij storm bij het zolderluik staan.
Sss tok, sss tok,… . Het vreemde geluid kwam altijd maar dichter bij. De oude man zei : Schipper Geeraert, Schipper Geeraert, ben je daar? Het geluid kwam zo dicht bij, dat hij zijn ogen niet durfde te openen. Maar toch riep hij door. Toen zei Schipper Geeraert heel luid : JA!!!
Schipper Geeraert zei : ik zal wraak nemen op die strandjutters. Een avond daarna bleef er n jongen achter. Schipper Geeraert nam die jongen bij zijn voeten , sleepte hem door het zand en hij verdween voorgoed.

Sss tok = sss : het slepen van zijn voet
Tok : is zijn houten been.

Heidi, Annelies, Virginie en Brecht V.

Die man links bovenaan is niet schipper Geeraert maar wel onze directeur.

 

AVONDWANDELING

Het was donderdag als we de laatste avondwandeling deden. Ik denk dat we rond 20 :30 daar waren. Deze keer hebben we een langere weg gedaan. En jongen van onze klas zei dat hij beter schelpen kon zoeken in het donker. Ik vond de tweede avondwandeling heel leuk. Maar het zou nog veel leuker zijn als we iets hadden gespeeld of als meester nog een verhaal verteld had, zoals in de eerste avondwandeling. Als we terug in de Botaniek waren, hebben we nog wat gepraat en dan moesten we naar ons bedje. Een ander woordje om naar bed te gaan is taptoe en of oogjes dicht en snaveltje toe. De 12de was de langste en leukste avondwandeling.

Evi

 

BEZOEK AAN DOVER CASTLE

Op vrijdag de dertiende de ferry naar Engeland nemen, je moet het maar durven !

We zijn met de klas op zeeklas geweest op 11, 12 en 13 maart. Vrijdag 13 maart was het een bijzondere dag, want we zijn naar Engeland geweest, en daar hebben we Dover Castle bezocht.

De burcht van Dover werd opgetrokken op de plaats waar oorspronkelijk versterkingen van vr onze tijdrekening stonden. Het was heel wat klimmen om binnen te geraken. We mochten ons daar in edelvrouwen en edelmannen verkleden. Dan hebben we de grote sleutels gezien van de valbrug en van de grote poort. Op deze foto zie je enkele edellieden in Dover Castle.  Helemaal achteraan (kijk maar goed want hij verbergt zich) zie je Meester Robert.


Meester heeft ook getrakteerd met een cola. Dan zijn we met de boot terug naar Calais geweest. Dan zijn we vanuit Calais naar huis geweest. We waren allemaal blij dat we met zijn allen terug thuis mochten zijn.

Sarah, Nele Roelens, Lindsay en Natasha

Dover Castle : de 'sleutel van Engeland'.