Op bosklas naar De Lork

 

Van maandag 19 tot en met woensdag 21 april trokken we met de derde graad op 'bosklas' naar De Lork in Kemmel.
Ons programma zag er als volgt uit :

Hieronder kun je verslagen van enkele activiteiten lezen.   We kunnen alvast verklappen dat alles reuze mee gevallen is !

ouders.JPG (9968 bytes) vertrek.JPG (10421 bytes)
Enkele moeders spreken elkaar moed in ... ... terwijl hun kinderen de bagage inpakken.

 

De Lork

De Lork is een jeugdvakantiehuis in de Kattekerkhofstraat 2 te 8956 Heuvelland-Kemmel. De naam komt van een boom. We logeerden daar van maandag tot en met woensdag 19-21 april met het 5de en 6de leerjaar. We kwamen aan in de Lork om 9u.15 en werden door Paul verwelkomd. Dan brachten we onze valiezen naar de kamers. De verdeling van de kamers zag er zo uit :
Kamer 1 : meisjes van het 5de leerjaar.
Kamer 2A en 2B: 6 jongens verdeeld over de 2 kamers.
Kamer 3: meisjes van het 6de leerjaar.
En dan op fiets, die belevenis vertellen andere kinderen wel. Na de fietstocht kregen we ons avondmaal om 6u.00 in de Lork. Het eten was er heel lekker. Rond 19u.00 maakten we nog een wandeling. Om 21u.30 was het bedtijd, in kamer3 was het moeilijk (we hadden een Miss Zaklamp : Cindy Matton) De 2de dag aten we ons onbijt om 8u.00. 's Avonds gingen we naar de ruimte 'Het Keldertje' waar we een paar spelletjes speelden. Woensdag ruimden we de kamer op en verlieten we De Lork.

Lindsay Matton

klimtoren.JPG (12901 bytes) ontbijt.JPG (11734 bytes)
De volledige ploeg van Sint-Juliaan veroverde de vesting op de Kemmelberg !

Wat was er zoal lekker volgens de leerlingen : de ovenkoeken met bruine suiker, de spaghetti, de frietjes, de tomatensoep, ...  Spruitjes lusten de leerlingen niet, maar geen nood, we kregen die toch niet voorgeschoteld !

 

Het technische van de fietstocht

Toen we de fietsen kregen, moesten we kijken of alles werkte bv. of de remmen en de versnellingen goed werkten, of het zadel niet hoger of lager moest en of de banden niet moesten opgeblazen worden. Toen probeerden we de fietsen op de parking van de Lork. Dan maakten we ons klaar. In het begin was het nog niet zo lastig. Maar toen kwam er een lange helling naar de vredestoren. Toen we daar waren, was het al wat beter. Eenmaal op de top ging het terug naar beneden. In Wijtschate, op weg naar de Spanbroekmolenkrater was het even een inspanning leveren. Ongeveer om 3 uur begon het te regenen. Net toen ging het bergop. We schuilden even onder een afdak, toen hadden we ook even rust. Toen het over was, beklommen we weer ons stalen paard. We moesten opletten : het was bergaf en het was glad. Als slot mochten de vrijwilligers even de Kemmelberg oprijden. Degenen die het niet deden, plaatsten de fiets bij de Lork en gingen te voet de Kemmelberg op. Langs de weg moedigden de voetgangers de fietsers aan. Sommige fietsers vielen, maar gingen dan weer door. Enkel Cindy, Kevin B. en meester slaagden erin om de top van de heuvel te bereiken. Eenmaal boven, begon de terugweg naar De Lork. We gaven de andere fietsen af en de fietstocht was na alle beklimmingen gedaan.

Lindsay Snick

vertrekfiets.JPG (13302 bytes) fietsklim.JPG (9873 bytes) fiets1.JPG (13102 bytes)

Klaar voor de start ...

En duwen maar ...

Natuurlijk stoppen we ook eens !

 

De Spanbroekmolenkrater of 'Pool of peace'

Deze krater dateert van de eerste wereldoorlog. Tijdens de eerste gevechten tussen Wijtschate en Mesen hebben de Britten 24 onderaardse gangen gegraven waaronder n onder de plaats waar de Spanbroekmolen stond. Aan het einde ervan was een grote ruimte die men vol springstof stopte (48 wagons van elk 10 ton). Eind juni 1916 waren de werken voltooid. Op 7 juni 1917 om 3u.10 ontploften 18 ladingen tegelijkertijd. 15 sec. later onplofte de 19de lading, deze van de Spanbroekmolen. De andere ladingen kwamen niet tot ontploffing. En ervan ontplofte in 1955, tijdens een geweldig onweer in Ploegsteertbos. De grond golfde als tijdens een aardbeving. De ondermijnde Duitsers werden in hun nachtrust verrast en velen werden onmiddellijk gedood. Onmiddellijk werden de heuvels door o.a. Engelse, Ierse, Australische en Nieuwzeelandse soldaten bestormd en ingenomen. Op drie dagentijd sneuvelden 27000 Duitsers en 24000 Britten.

Cindy Matton, Nele Roelens, Elke Huyghe en Valerie Jonckheere.

 

De fietstocht naar Mesen en Wulvergem

Het eerste stadje dat we tegenkwamen was Mesen. Mesen is het kleinste stadje van Belgi. Ze hebben een kerk en de toren daarvan wordt "de Dikkop" genoemd. Onder de kerk is een krypte waar Hitler ooit tijdens W.O. I verzorgd werd. In die krypte is Gravin Adela van Mesen begraven. Nu gaan we van onder naar boven. In de top van de kerk is er een beiaard. Een beiaard is een verzameling van grote en kleine klokken.
We fietsen nu van oost naar west : namelijk naar het kleinste dorpje van Heuvelland : Wulvergem. Wulvergem telt ongeveer 290 inwoners. Daar bezochten we de oude school. De school stond een eindje leeg en werd dan gebruikt als restaurant. Nu is het helemaal vervallen. Er groeien zelfs bomen en struiken op de speelplaats.

Evelien Derde en Herlinde Heyman

toren.JPG (7573 bytes) plancius.JPG (11116 bytes)
De Ierse vredestoren te Mesen liet ons nog maar eens nadenken over de waanzin van de oorlog ... Ook vroeger waren er roerige tijden : het monument van Petrus Plancius die omwille van zijn geloofsovertuiging moest vluchten.

 

Nieuwkerke, Dranouter en Loker

Nieuwkerke binnengereden kom je op het marktplein aan. Deze heeft de vorm van een driehoek, dat is een 'dries'. Recht tegenover de markt staat de kerk. Ze is gebouwd uit ijzerzandsteen. Ze heeft 3 beuken, dat noemt men een hallenkerk. Binnenin de kerk vind je 2 brandramen met de afbeeldingen van de priesters die hier tijdens de godsdienstoorlogen vermoord werden om hun geloof.
In Dranouter vind je een gedenksteen van Pieter Platevoet. Hij heeft zijn naam verlatijnst naar Petrus Plancius. Wij hebben daar ook iets gedronken in "De Zon".
In Loker staat de Sint-Pieterskerk met haar 4 torentjes. Ze bootsen wel een echte toren na met het haantje in het midden. De familie De Hornes heeft deze kerk laten bouwen. Dat kun je duidelijk zien door het wapenschild op de kerk.

Cindy Matton, Nele Roelens, Elke Huyghe en Valerie Jonckheere

kevin.JPG (15458 bytes) cindy.JPG (16186 bytes)
Kevin bedwingt de Kemmelberg ... Maar ook de meisjes laten zich niet doen : Cindy

De heel leuke kompastocht

Op dinsdag 20 april 1999 om halftwee hebben we een speurtocht gemaakt. Meester heeft ons in vier groepen verdeeld en toen trokken we zonder meester op stap! Om de tien minuten vertrok een groep. Tijdens de tocht moest je vragen oplossen en om de weg te vinden, moest je je kompas volgens de graden op het opdrachtenblad instellen. We moesten langs een camping wandelen en ook heuvels beklimmen. Op n van die heuvels stond een groot kruis en die heuvel heet de Lettenberg. We kwamen ook ijzerzandstenen tegen waar meester ons al over verteld had. Op het einde veroverden we de Kemmelberg waar meester in het geheim een foto nam, maar we hebben hem ondekt. Het was heel leuk.

Kaat Verslyppe, Evi Dewachter, Pedro Dereyne en Kevin Butaye

kompas2.JPG (14624 bytes) gps.JPG (9565 bytes) wandel.JPG (13493 bytes)

Een moment van vertwijfeling en wanhoop : waar is de meester en waar is de juiste weg ??

In de Vrije Basisschool Sint-Juliaan hebben ze aandacht voor moderne middelen : Meester Robert demonstreert een GPS-apparaat.

Moe maar tevreden keerden we terug ...

 

 

De kwis

Op dinsdag 20 april 1999 (de tweede dag van de bosklas) was er een ontspanningsavond. Die avond had meester Robert een kwis bedacht. Meester zei dat het moeilijke vragen zouden zijn. Dat was ook zo maar een paar vragen waren dan ook weer gemakkelijk. Het groepje van Karel won de kwis met 57 punten. Dat groepje was natuurlijk heel blij. Maar zij waren dan ook de slachtoffers van het mummiespel. Karel ging als eerste naar 'het keldertje' en zag daar in het donker een mummie in een slaapzak liggen. Hij moest dan op die mummie gaan zitten en vragen stellen waar de mummie kon op antwoorden met ja of nee. Na enkele vragen kwam de mummie recht achter Karel. Natuurlijk schrok Karel zich te pletter. Hij riep : heeeeeeelp!!!!!!!!!! Daarna hebben we nog het spel "Zeg eens euh" gespeeld (je weet wel dat spel op de VRT). Stijn wou eerst niet meedoen maar toen hij toch meedeed, versloeg Stijn iedereen. Daarmee won hij ook de finale en Stijn wist dat alles goed was.

Karel Van Bockstael en Stijn Butaye.

voeldoos.JPG (8028 bytes)
Ra ra ra, wat zit er in die doos Evelien ?

 

Het Keltenmuseum

Het Keltenmuseum is een museum waar oude vondsten uit Kemmel worden tentoongesteld.
Ze hebben oude potten gevonden, als je daar een pot vindt, vind je geen hele pot maar scherven. Dan proberen ze de scherven aan elkaar te lijmen. Het kleinste stukje dat ze terug gevonden hebben, komt uit het oude Griekenland en is archeolisch bekeken heel veel waard. Ze hebben een maquette van de Kelten die op de top van de Kemmelberg woonden. Boven het Keltenmuseum staan spelen van vroeger bv. : een biljarttafel, poppen, kaarten, dingen van de kermis, jetons en een oude schoolbank. Beneden stonden veel spelen in het caf. Buiten stonden spelen van nu bv. : een groot damspel, een sjoelbak, een grt doolhof, stelten, een hinkelspel en speeltuintje.

Jeffrey Huyghe

 

De Rodeberg

De Rodeberg is 136 m hoog. De 'berg' bestaat uit drie heuvels, het zijn de Rodeberg, de Baneberg en de Vidaigneberg. Bij de Rodeberg kan je zwemmen in een openluchtzwembad met rushbaan, paardrijden, tennissen, bollen, enz... We hebben op bosklas met Stef en de meester op de Rodeberg geleerd over de natuur. We observeerden de dovenetel : aan de dovenetel hangen bloemetjes met een witte, gele of paarse kleur. Ze hebben een boven- en onderlip. Er was heel veel modder. In het bos was er veel erosie. Erosie is aarde die naar beneden valt door de regen of door (kinder)voetjes. Het was heel leuk.

Griet Commeine, Kevin Landsheere

stef.JPG (14255 bytes)
En Stef, wat was dat nu weer : speenkruid, fluitekruid, of ...