Jeroen Bentein

Gidsen voor de barak

Bij de barak in de Roeselarestraat ik was gids bij de barak .
Ik moest heel de tijd hetzelfde zeggen en dat was ik soms beu. Dan moest ik met Jade het nog eens vertellen aan mijn ouders en er waren dan nog twee mensen bij . Mijn rol was over
een laag muurtje met die netten . De tweede keer was het over die spoorstaaf van de oorlog . Om de zes jaar was er heraanleg van de straat.
De schouw en de schapraai stonden in de woonkamer.
Vroeger maakten we soep met water van uit de obusput . Op het einde moesten we van meester zeggen: Wij danken uw voor uw aandacht .
Toen moesten we heel de tijd hetzelfde vertellen, als we klaar waren mochten op de geit zitten.